Genetyczne podstawy autoimmunizacji cd

Późniejsze analizy danych dotyczących ludzkiej RNAseq potwierdziły wzbogacenie genów związanych z chorobami o podłożu immunologicznym, które preferencyjnie ulegają ekspresji w podzbiorach komórek T CD4 + (40). Rysunek Przechodzenie z loci GWAS na szlaki komórkowe. Przyczynowe SNP, które przyczyniają się do ryzyka choroby autoimmunologicznej są często dziedziczone wraz z sąsiadującymi neutralnymi SNP w wyniku braku równowagi powiązań. Indeksowe SNP genotypowane i związane z ryzykiem choroby w GWAS sugerują loci genomowe. blokady bloków nierównowagi. Read more „Genetyczne podstawy autoimmunizacji cd”

Funkcjonalny receptor androgenowy nie jest wystarczający, aby umożliwić estradiolowi ochronę kości po gonadektomii u myszy z niedoborem receptora estradiolu

Chociaż rola estradiolu w utrzymywaniu masy kostnej jest dobrze ustalona, względny udział receptorów estradiolu ER. i ER. i receptora androgenowego (AR) pozostają kontrowersyjne. W celu określenia roli pośredniczonych przez ER ., pośredniczonych przez ER. I nie-ER-mechanizmów w utrzymywaniu masy kostnej, gonadektomię i leczenie estradiolem badano u myszy z nokautem ER. Read more „Funkcjonalny receptor androgenowy nie jest wystarczający, aby umożliwić estradiolowi ochronę kości po gonadektomii u myszy z niedoborem receptora estradiolu”

Niehamujący mutant domeny rusztowania jaskini-1 wzmacnia syntezę NO pochodzącą z eNOS i rozszerzenie naczyń u myszy ad

Podobnie, Cavnoxin zwiększa uwalnianie EC NO, zmniejsza napięcie naczyń ex vivo i obniża BP u normalnych myszy. Efekty Cavnoxin są tracone w naczyniach z myszy z niedoborem eNOS i Cav-1 (3, co wskazuje, że efekty Cavnoxin. S są bardzo specyficzne. Mechanicznie, pokazujemy, że podstawienie F92A w Cav-1 nie wpływa na jego stan oligomeryzacji, lokalizację w komórce lub zdolność do interakcji z eNOS i że zarówno F92A (3A-Cav-1, jak i Cavnoxin działają jako. Dominujące negatywne. Read more „Niehamujący mutant domeny rusztowania jaskini-1 wzmacnia syntezę NO pochodzącą z eNOS i rozszerzenie naczyń u myszy ad”

Ceramidy jako modulatory metabolizmu komórkowego i całego ciała ad 8

Co więcej, badania na szczurach ZDF ujawniają, że hamowanie syntezy ceramidów zapobiega. niszczenie komórek w tym spontanicznym modelu cukrzycy. Odkrycie to zostało po raz pierwszy zaobserwowane przez grupę Unger, która wykazała, że cykloseryna inhibitora SPT zapobiega lipotoksyczności w wysepkach izolowanych ze szczurów ZDF, jednocześnie zapobiegając trzustkom. niszczenie komórek in vivo (12, 128). To odkrycie spowodowało, że grupa Unger opisywała ceramidy jako najważniejsze ze szkodliwych szlaków. Read more „Ceramidy jako modulatory metabolizmu komórkowego i całego ciała ad 8”

Ceramidy jako modulatory metabolizmu komórkowego i całego ciała

Prawie wszystkie bodźce stresowe (np. Zapalne cytokiny, glukokortykoidy, chemoterapeutyki itp.) Indukują syntezę sfingolipidów, prowadząc do akumulacji ceramidów i metabolitów ceramidu. Podczas gdy rola tych lipidów w regulacji wzrostu i śmierci komórek była szeroko badana, ostatnie badania sugerują, że pierwotną konsekwencją kumulacji ceramidu jest zmiana w metabolizmie. W obu autonomicznych komórkach i złożonych organizmach, ceramidy modyfikują wewnątrzkomórkowe szlaki sygnałowe, aby spowolnić anabolizm, zapewniając katabolizm. Te działania ceramidu mają ważne implikacje dla chorób związanych z otyłością, takich jak cukrzyca i choroby sercowo-naczyniowe. Read more „Ceramidy jako modulatory metabolizmu komórkowego i całego ciała”

Toksyczne sole żółciowe indukują apoptozę hepatocytów gryzoni poprzez bezpośrednią aktywację Fas ad

Aby sprostać tym celom, hepatocyty poddano działaniu glikocenodeoksycholanu (GCDC), soli żółciowej, która gromadzi się wewnątrzwątrobowo podczas cholestazy i indukuje apoptozę hepatocytów w stężeniach patofizjologicznych (3, 5). Metody hodowli komórek McNtcp.24 i hepatocytów myszy. Linia komórkowa szczurzego McNtcp.24, która transportuje sole kwasów żółciowych i ulega apoptozie za pośrednictwem żółci w sposób podobny do pierwotnych hepatocytów szczura, hodowano jak opisano wcześniej (9). Hepatocyty myszy izolowano z myszy limfoproliferacyjnych (lpr) i typu dzikiego (MRLMPJ + / +) (Jackson Laboratories, Bar Harbor, Maine, USA), oczyszczono przez wirowanie w gradiencie Percollu i hodowano jak opisano dla szczurzych hepatocytów (20). Żywotność izolowanych hepatocytów wynosiła zawsze> 95%. Read more „Toksyczne sole żółciowe indukują apoptozę hepatocytów gryzoni poprzez bezpośrednią aktywację Fas ad”

Regulacja masy kostnej za pomocą sygnalizacji Wnt ad

Te ludzkie fenotypy kości są w dużej mierze oparte na modelach zwierzęcych ze zmienioną ekspresją LRP5. Na przykład Lrp5. /. myszy mają fenotyp niskiej masy kostnej z powodu zmniejszonej proliferacji komórek prekursorowych (13). Ponadto, myszy, które nadeksprymują mutanta G171V LRP5 w osteoblastach mają zwiększoną aktywność osteoblastów, zmniejszoną apoptozę osteoblastów (Figura 2) i fenotyp wysokiej masy kostnej przypominający ten obserwowany u ludzi z tą mutacją (14). Read more „Regulacja masy kostnej za pomocą sygnalizacji Wnt ad”

Selektywna aktywacja i znaczenie funkcjonalne p38 aktywowana mitogenem kinaza białkowa w neutrofilach stymulowanych lipopolisacharydami cd

Aktywność kinazy p38. i p38. MAPks badano na próbkach z immunoprecypitacją przez zdolność do fosforylowania ATF-21-110, jak opisano wcześniej (17). Testy MKK. Neutrofile poddano lizie buforem ekstraktu (5) i połączono z przeciwciałami anty-MKK3 lub anty-MKK4 (Santa Cruz Biotechnology Inc.) do badań immunoprecypitacji. Read more „Selektywna aktywacja i znaczenie funkcjonalne p38 aktywowana mitogenem kinaza białkowa w neutrofilach stymulowanych lipopolisacharydami cd”

Ratowanie odporności przeciwdrobnoustrojowej za pośrednictwem limfocytów T CD8 z nieswoistym bodźcem zapalnym

Rekonstytucja ochronnej odporności przez adoptywne przeniesienie komórek T specyficznych dla patogenu była skuteczna u pacjentów z zaburzoną odpornością komórkową. Wydajność in vivo ekspandowanych in vitro CD8 CTL jest jednak zmienna. Na przykład, adoptywnie przeniesione specyficzne dla Listeria monocytogenes specyficzne CDL CD8 nadają jedynie odporność ochronną, jeśli infekcja wywołana prowokacją wystąpi w ciągu 48 godzin po infuzji komórek T. Tutaj pokazujemy, że przeniesione CTL utrzymują się w przedziałach limfatycznych przez wiele tygodni, ale ich odpowiedź na prowokację bakteryjną zmniejsza się w pierwszym tygodniu po transferze. Podczas gdy komórki T przenoszone na mniej niż 48 godzin przed zakażeniem ulegają proliferacji, komórki przenoszone 7 dni przed infekcją umierają. Read more „Ratowanie odporności przeciwdrobnoustrojowej za pośrednictwem limfocytów T CD8 z nieswoistym bodźcem zapalnym”